Konsekracja kościoła parafialnego

Konsekracja kościoła pw. Matki Bożej Fatimskiej na Stecówce

 
 
W sobotę 13 października 2018 r. w naszej parafii miała miejsce niezwykle podniosła i długo wyczekiwana uroczystość, jaką było poświęcenie i konsekracja Kościoła pw. Matki Bożej Fatimskiej na Stecówce, a zarazem obchodzony w tym dniu odpust główny. Wydarzenie to stanowiło ukoronowanie pracy nad odbudową i wyposażeniem świątyni. Już na pół godziny przed rozpoczęciem obrzędów poświęcenia zarówno wewnątrz świątyni, jak i na placu kościelnym zgromadzili się liczni parafianie i goście, aby wspólnie odmówić różaniec. Nabożeństwo różańcowe poprowadził ks. Grzegorz Strządała, pełniący podczas uroczystości rolę komentatora. W przygotowanych na tą okazję rozważaniach przypomniał on piękną, a zarazem momentami bolesną historię naszego kościoła parafialnego, polecając modlitwie wiernych zarówno przeszłość, jak i przyszłość tego miejsca.

O godzinie 16.00 donośnym biciem dzwonu „Pani Fatimska” rozpoczęły się uroczyste obrzędy poświęcenia naszego kościoła. Komentator zwrócił uwagę zebranych na symbolikę nienakrytego stołu ołtarzowego i brak zapalonych świec, a wprowadzając w mające nastąpić obrzędy powiedział  „Uroczystość dedykacji kościoła to wypełnienie miejsca Bogiem przez naszą modlitwę, której towarzyszy symbolika. To najpierw odkrycie nas żywego Kościoła, odrodzonego do życia przez chrzest. W tym zgromadzeniu ustanowione jest miejsce głoszenia Słowa Bożego, a następnie namaszczany jest ołtarz, który na zawsze staje się stołem Ofiary Jezusa Chrystusa, gdzie On sam daje nam siebie jako pokarm.” Po słowach komentatora nastała chwila wypełnionej modlitwą ciszy.

Przy dźwiękach pieśni „Boże obdarz Kościół Swój jednością i pokojem” w procesji do świątyni weszli mający sprawować Eucharystię księża, a także służba liturgiczna. Liturgii poświęcenia kościoła przewodniczył Biskup Ordynariusz Roman Pindel. Wraz z biskupem uroczystą Eucharystię koncelebrowali : Dziekan Dekanatu Istebniańskiego ks. Tadeusz Pietrzyk, Ksiądz Proboszcz Grzegorz Kotarba, Proboszcz Parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Jaworzynce ks. Stanisław Pindel, a także wikariusz tejże parafii ks. Paweł Then, Proboszcz Parafii Świętego Bartłomieja Apostoła w Koniakowie ks. Krzysztof Pacyga, Administrator Parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego na Kubalonce ks. Bogusław Golarz, Dekanalny Duszpasterz Młodzieży ks. Grzegorz Strządała, o. Boguchwał Orczyk, o. Innocenty Kiełbasiewicz, ks. Piotr Góra, ks. Jerzy Palarczyk, ks. Antoni Kulawik oraz księża sprawujący niegdyś posługę w naszej parafii ks. Marian Kubecki, ks. Jan Gawlas oraz ks. Jacek Wójcik.

Po pozdrowieniu wiernych nastał moment powitania biskupa w imieniu naszej wspólnoty parafialnej przez Państwa Irenę Michałek - Špilę i  Lubomira Špilę. Nie zabrakło w nim odwołania do bolesnego doświadczenia, jakim dla parafii była utrata poprzedniej świątyni, a zarazem następującego po nim doznania solidarności i empatii ze strony wielu wspólnot, instytucji i osób prywatnych, wyrażanych zarówno materialnie, jak i duchowo. Pan Lubomir mówił biskupowi o Mszach Świętych w ascetycznej salce na probostwie i niecierpliwym oczekiwaniu na moment przekroczenia progu nowego kościoła, wreszcie w kilku poruszających zdaniach opisał odczucia, jakie towarzyszyły parafianom w tą pamiętną listopadową niedzielę, kiedy to po raz pierwszy mogli w konsekrowanej dzisiaj świątyni wysłuchać Słowa Bożego. „Wchodziliśmy do naszej świątyni z zaciekawieniem i prawie każdy z nas szukał w niej swojego miejsca – mając w pamięci to, które zajmował w poprzedniej. Z obrazu spoglądała na nas nasza patronka Matka Boża Fatimska. Większość z nas nie myślała o tym, że obraz jest kopią pierwowzoru, którego nie udało się uratować. Pomyślałem wtedy, że Nasza Pani nie odeszła od nas – była na zgliszczach, była przy budowniczych i teraz zaprasza nas do wspólnej modlitwy.”  W powitaniu pojawił się także wątek „turystycznej popularności” naszego kościoła, nieraz nieco płytkiej, zatrzymującej się na walorach estetycznych, a zarazem zapewnienie o tym, że parafianie pragną, by było to miejsce spotkania chrześcijańskiego ludu z Bogiem, napełnione modlitwą, będącą wyrazem jego wiary. Przemówienie zakończone zostało prośbą o poświęcenie Domu Bożego i otwarcie naszych serc na budowanie żywej wspólnoty.

Następnie Ksiądz Proboszcz Grzegorz Kotarba powitał Biskupa Ordynariusza Romana Pindla, księży, Wójta Gminy Istebna Henryka Gazurka, delegacje Ochotniczych Straży Pożarnych, przedstawicieli Nadleśnictwa Wisła, budowniczych i projektantów nowego kościoła, donatorów, parafian oraz wszystkich, którzy w tym dniu zechcieli dzielić z nami radość poświęcenia tego miejsca Bogu. W swoim przemówieniu ksiądz proboszcz nawiązał do wielkiego nieszczęścia, jakie przyczyniło się do konieczności budowy nowej świątyni – pożaru poprzedniego kościoła. Mówił o swojej ówczesnej świadomości trudu odbudowy, jaki czekał zarówno jego, jak i parafian, a także niezwykle ważnym dla niego wsparciu, jakie otrzymał zarówno od poprzedniego Biskupa Diecezji Bielsko – Żywieckiej ks. Tadeusza Rakoczego, jak i obecnego Biskupa Ordynariusza Romana Pindla.
Ks. Grzegorz przypomniał, o tym, że górska polana Stecówka „modlitewnie przyciągała” mieszkańców okolicznych przysiółków, na długo przedtem, zanim pojawił się tu jakikolwiek obiekt sakralny. Ludzie przychodzili tu by zanosić swe prośby i dziękczynienia do Boga, kiedy nie było tu jeszcze kościoła, a także do dawnej i obecnej świątyni, często podkreślając modlitewną wyjątkowość tego miejsca. Proboszcz wspomniał także o trudnościach, jakie napotykał podczas odbudowy. Ludzie nie zawsze rozumieli, że to skomplikowany i potrzebujący czasu proces, w którym najważniejszy zawsze powinien pozostawać Bóg. Zdaje się, że i diabłu szczególnie niemiłe było powstawanie nowego Domu Bożego, bo ilekroć procesja kończąca Czuwanie Fatimskie wchodziła z figurką Matki Bożej na teren budowy zrywał się potężny wiatr. Jak stwierdził proboszcz, wszystkie te doświadczenia, nauczyły jego i wielu parafian pokory i doprowadziły do spostrzeżenia, że to wszystko dla chwały Bożej. Na koniec
ks. Grzegorz Kotarba prosząc biskupa o poświęcenie powiedział  – „Ten kościół ma być miejscem oddawania chwały Bogu – musimy mieć tą wielką świadomość, a zatem Wasza Ekscelencjo, aby w tej świątyni Pan Bóg mógł podejmować wobec nas uświęcające działania, czyniące z nas Jego własność prosimy o konsekrację.”

Komentator wprowadził zgromadzonych w obrzęd pobłogosławienia wody i poświęcenia nią zarówno ludu, jak i ołtarza oraz ścian kościoła, zwracając uwagę na związek tego momentu z naszym chrztem, kiedy to zostaliśmy zanurzeni w życiodajnej łasce Boga. Po modlitwie biskupa nastąpiło poświęcenie, podczas którego wierni śpiewali „Com przyrzekł Bogu przy chrzcie raz”.

Po hymnie „Chwała na wysokości Bogu” i kolekcie biskupa nastąpił komentarz do liturgii słowa, w którym usłyszeliśmy, że ambona jest stołem, na którym sam Pan przygotowuje dla nas pokarm potrzebny do życia wiarą – otwieramy na niej Księgę życia i karmimy się jej słowem.

Wyznaczony do pierwszego czytania lektor – Stanisław Kędzior podszedł do biskupa z lekcjonarzem. Zgodnie ze zwyczajem w czytaniu pierwszym,  usłyszeliśmy tekst z Księgi Nehemiasza opisujący, jak ludność Jerozolimy zebrała się u kapłana Ezdrasza, by wysłuchać proklamacji Prawa Bożego. Następnie nasza organistka Krystyna Kaczmarzyk zaśpiewała psalm „Doskonałość prawa Bożego”. Lektorem drugiego czytania z Listu do Hebrajczyków (Hbr 12, 18-19. 22-24)  była Maria Kukuczka. Dziekan Dekanatu Istebniańskiego odczytał Ewangelię św. Jana (J2, 13 – 22) – Oczyszczenie świątyni ze sprzedawców.

Homilię wygłosił Biskup Ordynariusz Roman Pindel. Przypomniał on w niej historię poprzedniej, wzniesionej w latach  1957-1958 świątyni, jej poświęcenie i późniejsze ustanowienie naszej parafii. Nie zabrakło też odwołania do tamtej grudniowej nocy i tego, co po niej nastąpiło - czasu odbudowy, wspieranej działaniami wielu ludzi dobrej woli. Biskup zwrócił uwagę na podobieństwo sytuacji, jaka spotkała naszą parafię do tej, która miała miejsce w Jerozolimie.

„Pożar sprzed kilku lat, trudny do przyjęcia, smutek i przygnębienie, następujące po tym wzajemne pocieszanie się i radość z widocznego budowania przypominają takie doświadczenia, które były udziałem uczestników poświęcenia świątyni w Jerozolimie” – powiedziawszy to wskazał, że ta wybudowana za czasów króla Salomona świątynia została zniszczona przez Babilończyków, a odbudowana po powrocie z niewoli babilońskiej doczekała się narodzin Mesjasza. Także i jej rozbudowa oraz proces upiększania, mające miejsce za czasów Heroda budziły wiele emocji. Następnie konsekrator nawiązał do słów odczytywanego podczas liturgii fragmentu Ewangelii św. Jana, w którym Jezus mówi o swej śmierci i Zmartwychwstaniu, lecz nie zostaje zrozumiany.

Biskup podkreślił dziękczynny charakter mającej miejsce uroczystości, będącej okazją zarówno do wyrażenia Bogu wdzięczności za poprzednią świątynię, jak i ofiarność ludzi przy odbudowie i późniejszym wyposażaniu obecnego kościoła. „Dziękować i cieszyć się chcemy, jak czynili to Izraelici przy poświęceniu odbudowanej swojej świątyni w Jerozolimie” – słowa te stanowiły odwołanie do  pierwszego czytania z Księgi Nehemiasza, w którym usłyszeliśmy o ważnych cechach zgromadzenia Ludu Bożego na tego typu uroczystościach -  liczny udział wiernych, a także cierpliwe, wytrwałe i uważne słuchanie Słowa Bożego. „Moi drodzy, nie ma lepszego sposobu zrozumienia tego, co dzieje się w tak ważnym momencie, jak wsłuchanie się także dzisiaj w to, co Bóg w tym dniu mówi.” Hierarcha zwrócił uwagę także na troskę kapłana Ezdrasza o to, aby lud rozumiał czytane mu słowa oraz pełną szacunku postawę słuchających wobec Prawa Bożego. W tym dniu poświęcenia domu modlitwy oraz czasu na tą modlitwę samemu Panu usłyszeliśmy wezwanie do radości i świętowania. Duchowny mówił o wypływającej z wiary potrzebie podążania do miejsca świętego na spotkanie z Bogiem i drugim człowiekiem, o związanej z tym radości wyrażonej w Psalmie 122, który śpiewany był przez pielgrzymów podążających do Świątyni Jerozolimskiej. „Uradowałem się, gdy mi powiedziano:  «Pójdziemy do domu Pańskiego!» Już stoją nasze nogi  w twych bramach, o Jeruzalem. Jeruzalem, wzniesione jako miasto gęsto i ściśle zabudowane. Tam wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie, według prawa Izraela, aby wielbić imię Pańskie.” Słowa tego psalmu bardzo przypominają, te jakie wcześniej wypowiedziane zostały na temat miejsca, w którym dzisiaj się znajdujemy. Nawiązując do ponad 60-letniej tradycji modlitwy mieszkańców naszej parafii i turystów na Stecówce biskup powiedział  „W niedzielę i święta, ale i w dzień powszedni. Przybywali wpierw do pierwszego drewnianego kościoła, a od niedawna do drugiego, szybko budowanego, wyposażanego i upiększanego, który jest dziś ostatecznie poświęcany na wyłączną służbę Bożą”, po czym wezwał do modlitwy o to, by kolejne pokolenia parafian oraz liczni turyści   i pielgrzymi wędrowali do tej świątyni z radością.

Kończąc homilię konsekrator wypowiedział zdanie, które w szczególny sposób powinno pozostać w naszej pamięci  „Dziękując Bogu za tą nową świątynię i za dobrych ludzi, którzy przyczynili się do jej odbudowy   i poświęcając ją na wyłączną służbę Bogu, módlmy się, by była ona zawsze pełna, bo jest ona miejscem spotkania Boga z ludźmi, przede wszystkim z tymi, którzy tworzą tę wspólnotę parafialną, niech więc dobrze służy uświęceniu, zbawieniu, umocnieniu każdemu, kto tutaj przyjdzie”.

Po wyznaniu wiary komentator przygotował zgromadzonych do odmówienia Litanii do Wszystkich Świętych – naszych orędowników przed tronem Boga. Po litanii usłyszeliśmy słowa dotyczące symboliki obecności relikwii świętych męczenników w ołtarzu, będącej znakiem ich orędownictwa, a także wprowadzenie do modlitwy konsekracyjnej „Najważniejszym miejscem w świątyni jest ołtarz, kamienna mensa oznacza Chrystusa, który jest kamieniem węgielnym swojego Kościoła. Na ołtarzu, jak na skale Golgoty składana jest Paschalna Ofiara Ciała i Krwi naszego Zbawiciela”.

Nastała podniosła chwila modlitwy konsekracyjnej biskupa, w której powiedział on „Ta świątynia jest znakiem misterium Kościoła, który Chrystus uświęcił Krwią Swoją, aby był Oblubienicą pełną chwały. (…) Kościół szczęśliwy jest mieszkaniem Boga z ludźmi, przybytkiem świętym zbudowanym na żywych kamieniach, stojących na fundamencie apostołów, na kamieniu węgielnym, którym jest sam Jezus Chrystus.”

Po modlitwie i komentarzu kantor zaintonował pieśń „Jak miłe przybytki nam dał”, a  biskup namaścił ołtarz olejem krzyżma świętego, będącym znakiem Ducha Świętego, który sprawia, że sakramenty dokonują tego, co oznaczają. W czterech miejscach namaszczone zostały także ściany naszego kościoła. Umieszczone tam zacheuszki mają nam przypominać, że Kościół zbudowany jest na fundamencie apostołów, których naukę spisało czterech ewangelistów. Kolejne zacheuszki namaścili Bp Roman Pindel, proboszcz naszej parafii ks. Grzegorz Kotarba, Dziekan Dekanatu Istebniańskiego ks. Tadeusz Pietrzyk oraz ks. Marian Kubecki – długoletni duszpasterz naszej wspólnoty.

Zuzanna Legierska i Agnieszka Kohut podeszły do biskupa, aby pomóc mu obmyć ręce po obrzędzie  namaszczenia, natomiast do pozostałych duchownych przystąpiły Halina Waszut wraz z Janiną Michałek.

W tym czasie komentator wprowadził nas w obrzędy okadzenia ołtarza, ludu i ścian, wyjaśniając jego symbolikę związaną z miłą Bogu jak woń kadzidła modlitwą, którą w tym świętym miejscu zanosimy do Niego. Środkiem nawy w kierunku ołtarza podeszli Kazimierz Legierski, Kazimierz Michałek, Tadeusz Kohut, Tadeusz Bocek i Tomasz Krężelok  z kociołkami do spalania kadzidła oraz ministranci z łódką i kadzidłem. Konsekrator odebrał od parafian przyniesionych pięć naczyń i ustawił je w miejscach wcześniejszego namaszczenia ołtarza. Po spaleniu przez hierarchę kadzidła na poświęconym ołtarzu, okadzenia ludu, jako świątyni Ducha Świętego i ścian kościoła dokonał nasz parafialny duszpasterz ks. Grzegorz Kotarba. Obrzędowi temu towarzyszył śpiew antyfony „Nasza modlitwa jest jak woń kadzidła”.

Po zakończeniu okadzania ks. Strządała zapowiedział mające nastąpić nakrycie, przyozdobienie i oświetlenie ołtarza przypominające o odświętnym charakterze każdej Mszy Świętej, a także powołaniu wierzących do stawania się światłością świata, tak aby ludzie widząc nasze dobre czyny wychwalali Ojca, który jest w niebie.

Szczególnie uroczyście w tym dniu zabrzmiała pieśń „Cały świat niech śpiewa tę pieśń”, podczas której do stołu ołtarzowego podchodziły ubrane w tradycyjne stroje regionalne parafianki:

  • Jadwiga Łupieżowiec i Anna Haratyk nakryły ołtarz ceratą;

  • Bernadeta Łupieżowiec wraz z Anną Kohut przyozdobiły ołtarz obrusem z motywem maryjnym;

  • Maria Turek, Halina Michałek i Beata Kawulok oraz Marzena Golik z Koniakowa przystroiły ołtarz kwiatami.

Za nimi weszła służba liturgiczna z niezapalonymi świecami oraz  mszałem z podstawką. Zaszczytna rola wniesienia zapalonej świecy i przekazania jej biskupowi przypadła Marii Bocek. W tym momencie konsekrator wypowiedział słowa „Niech w Kościele jaśnieje światło Chrystusa, aby wszystkie narody osiągnęły poznanie prawdy”. Ksiądz Proboszcz Grzegorz Kotarba przeniósł płomień ze świecy przyniesionej przez zacną parafiankę na świece ołtarzowe. Naszą drewnianą świątynię pogrążoną dotychczas w wieczornym półmroku rozświetlił blask wszystkich zapalonych przez kościelnego – Stanisława Łupieżowca lamp, a z chóru dobiegł donośny dźwięk organów -  improwizacja nt. "Alleluja" Piotra Pałki.

Rozpoczęła się najuroczystsza część liturgii dedykacji kościoła – Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem zwierzchnika naszej diecezji Bp. Romana Pindla. Przygotowując na to wydarzenie zgromadzonych komentator powiedział iż Eucharystia jest „najwymowniejszym znakiem jedności uobecnianej na ołtarzu Ofiary; jedności kapłaństwa i jedności całego Kościoła. Do darów chleba i wina, które staną się Ciałem i Krwią Chrystusa, dołączmy nas samych, naszą miłość i nasze cierpienie, nasze wyrzeczenia, a zwłaszcza ofiarę tych wszystkich ludzi, którzy wspierali duchowo i materialnie budowę tego kościoła”. Przy dźwiękach „Cóż Ci Jezu damy” rozpoczęła się poprzedzona wniesieniem sztandarów procesja z darami. Krzysztof Łupieżowiec, Leszek Bocek i Michał Zowada wnieśli do kościoła sztandar strażacki, ze sztandarem maryjnym przybyły Natalia Legierska, Łucja Idziniak i Anna Zowada, zaś sztandar ADŚ wniesiony został przez Annę Krężelok, Wandę Bury i Leszka Bocka. Następnie biskup otrzymał prezent z rąk Małgorzaty i Józefa Małyjurek, a Renata i Andrzej Zowadowie przynieśli chleb i wino. Procesję z darami kończył niosący puszkę z komunikantami Franciszek Kohut.

Hierarcha odmówił modlitwę eucharystyczną z prefekcją na poświęcenie kościoła „Ty cały świat uczyniłeś świątynią Twojej chwały,  aby wszędzie sławiono Twoje imię, nie zabraniasz jednak poświęcać miejsc przeznaczonych do sprawowania świętych obrzędów.  Dlatego z radością poświęcamy Tobie ten dom modlitwy wzniesiony pracą ludzi. Jest on znakiem prawdziwej świątyni i obrazem niebieskiego Jeruzalem”. Modlitwę za świat i za Kościół odmówił nasz proboszcz ks. Grzegorz Kotarba kończąc ją słowami „Przyjmij łaskawie pragnienia tej wspólnoty, która ofiaruje Tobie kościół, niech on stanie się dla niej domem zbawienia i przybytkiem niebieskich tajemnic. Niech tutaj rozbrzmiewa Ewangelia pokoju i niech się odbywają święte obrzędy. Niech Twoi wierni, którzy będą w nich uczestniczyć pouczeni słowem życia i umocnieni łaską Bożą, pielgrzymując przez doczesność, dojdą do wiekuistego Jeruzalem, w którym, dobry Ojcze, zjednoczysz ze sobą wszystkie dzieci swoje, rozproszone po całym świecie”.

Nim zgromadzeni przystąpili do komunii ks. Grzegorz Strządała przypomniał, że jest to moment zjednoczenia z Jezusem w tajemnicy Ciała i Krwi Pańskiej, a przez Niego także nasze zjednoczenie we wspólnocie Kościoła. Z chóru rozbrzmiała pieśń „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije” w wykonaniu  scholii, która swym pięknym śpiewem uświetniała całą uroczystość. Ze względu na liczną rzeszę zgromadzonych Komunii Świętej udzielano nie tylko w kościele, ale i na zewnątrz.

„Oddaliśmy nasz kościół do wyłącznego kultu Bożego, by płynęło z tego miejsca uwielbienie Bogu w Trójcy Jedynemu. Jako nowa Jerozolima Kościół Święty powstańmy do wspólnego uwielbienia Boga wraz z Maryją z tajemnicy fatimskiej wyśpiewując radosnym sercem Te Deum laudamus” – powiedział komentator, po czym nasza świątynia wypełniła się uroczystym śpiewem wiernych.

Nadszedł czas podziękowań. Z bukietem kwiatów do Biskupa Ordynariusza Romana Pindla podeszli młodzi parafianie – Monika Małyjurek i Paweł Špila, by w imieniu naszej wspólnoty wyrazić swą wdzięczność za poświęcenie kościoła i ludu uczestniczącego w obrzędzie. W swym przemówieniu podkreślili oni, że właśnie to duchowe uświęcenie parafian i ich przyszła religijna postawa są najważniejsze, zapewniając zarazem, że kościół ten jest i będzie miejscem budowania chrześcijańskiej tożsamości. Paweł Špila wyraził przekonanie, że w naszej wspólnocie nie zabraknie ludzi, którzy podążą za orędziem Pani Fatimskiej, a „Słowo Boże głoszone przez naszego duszpasterza ks. Grzegorza będzie powoli przemieniało i pomagało naszym parafianom podejmować właściwe decyzje życiowe”. Zapewnił on hierarchę o pragnieniu kontynuowania tradycji naszych przodków oraz  dbania, nie tylko o wygląd zewnętrzny konsekrowanej dziś świątyni, ale przede wszystkim panującą w niej atmosferę modlitwy, świętości i miłości do Boga oraz drugiego człowieka.

Po chwili ciszy swoje podziękowania rozpoczął Ksiądz Proboszcz Grzegorz Kotarba. Najpierw zwrócił się w nich do biskupa, względem którego wyraził swoją wdzięczność za piękne, godne sprawowanie obrzędu, a następnie do Ceremoniarza Diecezjalnego ks. Jerzego Urbańca oraz ks. Piotra Góry. Szczególne podziękowania Ks. Grzegorz skierował do księży, zarówno tych pełniących posługę w Dekanacie Istebniańskim, jak i  związanych niegdyś z naszą parafią, podkreślając ogrom duchowego i finansowego wsparcia z ich strony, a także pochodzącym z okolicznych przysiółków siostrom zakonnym, które otoczyły dzieło odbudowy żarliwą modlitwą. Ksiądz proboszcz w osobistych słowach wyraził swoją wdzięczność dla wszystkich osób, które brały udział w projektowaniu, budowie i jej nadzorze, a także wyposażaniu naszej świątyni parafialnej, Wójtowi i Radzie Gminy Istebna, ofiarodawcom materiałów budowlanych, artystom organizującym koncerty charytatywne wspierające finansowo odbudowę, Ochotniczym Strażom Pożarnym, Nadleśnictwu Wisła, Redakcji Gościa Niedzielnego, Redakcji Głosu Ziemi Cieszyńskiej, Radiu Istebna, Pani Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 im. Marii Konopnickiej w Istebnej, Gminnemu Ośrodkowi Kultury w Istebnej, autorce kronik poświęconych historii kościoła parafialnego oraz Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych w Katowicach. Ksiądz Proboszcz podziękował także wszystkim, którzy w tym trudnym dla naszej parafii czasie wsparli nas swoją ofiarnością.  Przeprosił on za to, iż z pewnością nie udało mu się wymienić wszystkich, którzy przyczynili się, do tego, że dzisiaj mogliśmy się tu zgromadzić, by w radości świętować konsekrację odbudowanego i starannie wyposażonego obiektu sakralnego.
Ks. Grzegorz podziękował również parafianom, zarówno, za pomoc przy odbudowie, jak i organizację tej tak ważnej uroczystości oraz scholii i organiście, którzy zadbali o śpiewy liturgiczne.


Ks. Bp Roman Pindel pogratulował naszej parafii ukończonego dzieła odbudowy, a także wcześniejszej mobilizacji i podjętego wysiłku. Podkreślił on, iż parokrotnie padły w tym dniu ważne słowa -  nie można poprzestawać na konsekracji tego, co materialne, ale nieustannie dbać trzeba o uświęcanie siebie poprzez sprawowane tu sakramenty i wsłuchiwanie się w Słowo Boże. „Niech Pan Bóg błogosławi wszystkim, którzy się tu gromadzą jako parafianie i którzy przybywać będą jako pielgrzymi, czy też turyści i mogę tylko życzyć, by ta miłość, która będzie promieniowała w życiu członków tej parafii przemieniała tych, którzy przychodzić tu będą jako turyści, żeby odchodzili stąd jako pielgrzymi.” – powiedział na zakończenie konsekrator udzielając błogosławieństwa.

„Weź w swą opiekę nasz Kościół święty” – po słowach błogosławieństwa zaintonował kantor.

Starannie zadbano również o integralną część Liturgii jaką jest muzyka. Przy organach zasiadł prof. Tomasz Gronkowski - organista z Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polski w Szczyrku, a zarazem nauczyciel Diecezjalnej Szkoły Organistowskiej i Diecezjalnego Studium Muzyki Kościelnej w Bielsku-Białej. Rolę scholii pełnił zaś kwartet wokalny w składzie: sopran - Kamilla Gicala, alt - Aleksandra Kohut, tenor - Piotr Brożek, bas - Piotr Maga. Po zakończonej Mszy Świętej artyści dali krótki koncert, podczas którego można było usłyszeć utwory J. Pachelbela, J. S. Bacha, D. Buxtechudego, G. F. Haendla, a także naszego polskiego kompozytora M. Lorenca. Koncert stanowił nie tylko muzyczne uświetnienie całej uroczystości, ale także zaprezentował słuchaczom niedawno zainstalowane w kościele organy piszczałkowe.


 
Konsekracja_01.jpg Konsekracja_02.jpg Konsekracja_02b.jpg Konsekracja_02c.jpg Konsekracja_02d.jpg Konsekracja_03.jpg Konsekracja_03b.jpg Konsekracja_03c.jpg Konsekracja_04.jpg Konsekracja_05.jpg Konsekracja_06.jpg Konsekracja_07.jpg Konsekracja_08.jpg Konsekracja_09.jpg Konsekracja_10.jpg Konsekracja_11.jpg Konsekracja_12.jpg Konsekracja_13.jpg Konsekracja_14.jpg Konsekracja_14b.jpg Konsekracja_15.jpg Konsekracja_16.jpg Konsekracja_17.jpg Konsekracja_18.jpg Konsekracja_18b.jpg Konsekracja_19.jpg Konsekracja_20.jpg Konsekracja_21.jpg Konsekracja_22.jpg Konsekracja_22a.jpg Konsekracja_23.jpg Konsekracja_24.jpg Konsekracja_25.jpg Konsekracja_26.jpg Konsekracja_27.jpg Konsekracja_28.jpg
 
tekst: Oliwia Szotkowska
zdjęcia: Michał Kuźma
2018  Parafia Matki Bożej Fatimskiej na Stecówce  ©  globbers joomla templates