Twórczość

Twórczość

W dziale tym zamieszczone będą utwory, wiersze, prozy i opisy dotyczące parafii,
a przede wszystkim kościółka na Stecówce.

________________________________________________________________________________________

Józef Bocek z Istebnej - Zaolzia. Urodzony się 15 kwietnia 1912 r. zm. 1991 r.; rolnik, ponadto zamiłowany sadownik — samouk. Oprócz rzeźby i snycerstwa, którymi zajmował się od wczesnej młodości, działał również w Klubie Literackim im. Jerzego Probosza w Istebnej.


Pastorałka stecowiańska
„Nowiedziny w Bozi Narodzyni”.


Piekne to było, co się nie śniło, że nastały złote lata,
Wśród naszych gróni, tam na Stecówce, zrodził się Zbawiciel świata.
Ludzie z tej parafii strasznie radzi byli, nowiedziny Mu nosili.

Ci się to śniło, ci też to było, ci to mojo fantazyja,
Że świynty Józef chodził po świecie, Najświętsza Panna Maryja,
Dy se odprawiali poślubnóm wyndrówkym przyśli aże na Stecówkym.

Wtedy tam jeszcze chałup nie było, a jyny wielkucne lasy,
Hore pod lasym była polana, na nij owczorski szałasy.
A na tym sałaszu od początku chyba stoła owczorsko kolyba.

Jozef z Maryją się zradowali, ku kolybie przykroczali,
Tam z owczorzami się przywitali i „dejcie siednóć” – spytali.
Z chyncióm ich przyjyni i wieczerzym dali, jak mogli przenocowali.

A kiedy rano słóneczko wyszło, óni zdrowi powstowali,
Jak porzykali i pośniodali z owczorzami się żegnali,
Za wszecko Bóg zapłać, pieknie dziękujymy, zaś też tu kiejsi przyjdymy.

A świynty Jozef dy był tesarzym, to miyjsce pobłogosławił,
Ku Bozij chwale i swej małżonki, pieknóm kaplicym postawił,
I tóż jak za czasym zaś też tu przybyli do nij się na noc schronili.

Było to w grudniu pram o północy, Stecówka się rozjaśniła,
Co też uwidzioł, dy się obudził hoknół Plekaniec (Stecowiok)
Na Michała: Sómsiedzie kochany dziwej się też kany co się to robi w kaplicy.

Ci błyskawica, ci gore kaplica, ale to je costrasznego,
Obudz kościelnego i welebnego, niech też chuteczki stowajóm,
Niech bracia górale, fachowcy i drwale, niech się tu chónym poschodzóm.

Babczok z Jónczokym, Kuba z Kubiczkym, aji Borówczok z Tómeczkym,
Brzyszko ze Stryczkym, Purtasz z Kowolym, też i Pieter z Legierzanym,
A Bryja z Pnioczkami i Zidek z uczniami niech se sproszczajóm lasami.

Jak się usz zeszli ustrachowani, byli okropnie zdyszani,
Do kapli wlyźli i uwiczieli, strasznie się uradowali, to nie błyskawica,
Nie gore kaplica – dyć to Bozi Narodzyni.

Kapkym się zlynkli, poroz uklyękli, głymboki pokłon oddali,
Boski Dziecióntko i Jego Matkym tesz i Jozefa witali,
Pieknie Was witómy, bo Was radzi mómy, uż downo na Was czakómy.

Ku Tebie Jezu i Twej Rodzinie – parafianie spieszymy,
Z serca ofiary, roztomaite dary na nowiedziny niesymy
Cobyś ni mioł biydy i nie cierpioł siny, bo też tu ni masz pierzyny.

Furmón od Skały i ze Stecówki przywiyźli furym piecówki
Jónczok chnet z rana przyniós barana, Gospodzki dobrego wina,
Nasz dobry kościelny, co tu sije buty, przyniós też tu dwa kochóty.

Gaździny (Baby) z Leszczyny z chyntnej przyczyny przysmyczyły wynzel pełny
Zbożo, ziymnioków, słodkij kapusty, aji na kopytka wełny,
Bryjok doł cieloka, Kawulónczor prosioka, Bestwiniok szumnego gęsiora.

Też od Simoszka małego ptoszka przyniyśli Ci na pociechym
A ze Stecówki tyn Ujec stary wajec i syra w koszyczku,
A mali żoczkowie z bliska i z daleka przyniyśli Wóm po króliku.

Z Mlaskawki Rzeźbior i folklorzista, puemolog z sadu korzysta,
Pieknie barwiónych, różnego braku przyniós też jabłek w czyrpoku,
Uż je też dość stary, mo grzyszne sumiyni, zrobił krzyzik na bawiyni.

Ciotka od Bule z tymi z Frankule, też aji od Prawnikule,
Dali kabotek, fortuch, nogawiczki i wyszywanóm koszule,
Bryja doł kolybkym a owsa oczypkym przywióz też Janiczek stary.

Zaś Legierzanki i Kazikule dały strużok i poduszkym, kożuch zdobióny,
Łobrus szkrobióny i drelichowóm łochtuszkym,
Pieluszki, pónczoszki aji rynkawiczki dały ze szkoły paniczki.

A Łączynianie aji Skalanie przyniyśli szumne ubranie,
Czerwióny bruclik i nogawice, guniym, kopyca i kyrpce.
A nasi sportowcy hore z Pietraszónki przyniyśli skije i sónki.

A dziecka szkolne aji studynci co przyszli z chatki, niekierzy co tam bywajóm
za Stóczkym. Ku pocieszyniu aji radości przyniyśli pieska i koczkym.
A owczorek młody pomiyndzy smyreczki, przygnoł trzy piekne mierloczki.

Dziywki, pachołcy lecieli chónym, wziyni se kluki i putnie,
Ze zdrzódła Olzy wody nabrali, przy tym se pieknie spiywali:
Niesymy wodziczkym dlo Najświętszej Pani, Jezuskowi na kąpani.

Maciczka Bożo się zradowała, hnet synaczka okąpała,
Na prośby wszeckich ludzi bez mała tej wody nie wylała,
Welebny jóm wziyni, ludzi kropiywali, by gorzały nie pijali.

inszi gazdowie, aji pszczelorze taki wóm dary przyniyśli,
Oto miód w szklónce, mlyko w obóńce, masła pełne trzy talerze’
A tam poleśniki, kubuś i krepliki, bryje pełne dwa czerpniki.

A na ostatku też Hajtek stary przysmyczył dziwoki dary
Pełny miech betów, siedym babetów i przerozmaite klamory.
To wszecko przyjmujesz, każdego miłujesz, Jezusko nasz ukochany.

Jezu nasz mały, my narzykómy, gwarzimy o tej przycinie,
Że my zgrzesili, Ty za nas cziyrpisz, leziś na ostrej czietynie,
Chnet Ci pościelimy, kolybeczkym dómy i pobożnie zaśpiywómy.

Jest nas tu wiela, aji kapela, tóż wóm tu pieknie zagrómy,
Tebie Jezusku i Twojij Mamie i Świyntymu Jozefowi zagrómy wesoło,
Ale po naszymu przi tym Bozim Narodzyniu.

Babczok z Leszczyny zagro na hószlach , żięć od Szimoszka na gajdach,
Kowol od Skały zdolny obficie zagro wóm tesz na trómbicie,
A bracio Purtasze w tym świóntecznym czasie zagrajóm szumnie na basie.

Brzyszko od Skały zagro na bębnie ze sómsiadym na jorganach,
Zid na klarnecie, Bryja na listku a owczorze na piszczołkach,
Pikotek z ogrodu mo lachcyj w sumiyniu, zagro Wóm też na grzebiyniu.

Dyrektor z brodóm, co szumnie spiywo i na ledacim grywo,
Zagro na drumli i na fujarce, też aji na okarynie,
Pieknie wygwizduje, ptoszki naśladuje, bo się folklorzystóm czuje.

A Jarganistka młodo i zdolno wdycki do granio ochotno,
Schyli swe czoło, zagro wiesioło, aż się głos rozlegnie wkoło.
Choć stare jorgany una im rozumiy, grać i spiywać dobrze umiy.

Gdo jyny może spiywać pomoże ku chwale Bozigo Syna,
Niech się ucieszy Pón Bóczek Mały, cało Bosko Familija,
By nas błogosławił i wszeciuckich zbawił, tam hore w niebie posadził.

Nasz Welebniczek o wszecko dbały, przez parafijan lubiany,
Szli do kaplicy do słuchanicy, wszeckich z kraja spowiadali,
Tak wielkich i małych słuchali po cichu, coby ziodyn ni mioł grzychu.

Jezu nasz mały, Ty wielki Boże, dej niech każde nasze serce
Z Tobóm się złónci na wdycki mocnie na nabożyństwie Pasterce,
Przez Twe narodzyni nasz Niebieski Panie dej nóm u sebie mieszkanie.

W Bozi Narodzyni wszecko stworzyni stwórcym swego wychwalały,
Jako co umiy aji rozumiy za ziwot swój dziękowały.
piesećki szciekały, owieczki beczały, ptoszki przesiumnie spiywały.

Boscy Anieli nejpiyrsi byli, tóż się też z nieba wysuli,
Cudownie grali, szumnie śpiywali, aże chmury rozdmuchali,
Miesiączek nóm świycił, gwiozdeczki blyszciały, Stwórcym swego wychwalały.

Potym się wsziecy z tymi dziwami nisko na ziym obniżyli,
Po wszieckich gróniach, w czuplu po lasach kole Stecówki obsiedli.
Ludzie się dziwali czi się to śniyg biyli, czi to sóm z nieba Anieli.

Grónie hócziały, lasy sziumiały, bo gościch z nieba poznały,
Tyniok, Baranio aji gańczorka okropnie się radowały.
A z nimi Złoty Gróń też i Młodo Góra uwielbiały z Nieba Króla.

A chneda za tym trzo władcy świata samolotami przybyli,
Z dalekich krajów rozmajitej rasy, tu na Stecówkym trefili.
Bioły od Leszczyny, Czorny od Murzinki a żółty od Pietraszonki.

Lecieli chónym aji wiesioło, bo ich kludziło Apollo,
Byli z daleka, nie bardzo z bliska, wlyźli se też do schróniska,
Tam na chwilym byli, po kawie wypili, coby też pokorni byli.

Potym do kapli wlyżli se razym i uklękli przed obrazym,
Swojimu Stwórcy pokłon oddali, o pokój świata błagali.
Bogaci turyści w kapsie się im blyści, Dziecióntko obdarowali.

My zaś górale od nasij stróny błogosławiyństwa pytómy,
ty żeś Bóg – Człowiek, Tyś naszim Bratym, zmiłuj się nad całym światym.
Bróń od kataklizmów i od wojny nowej przestraszliwej atómowej.

Jezu nasz Mały, cósz my Ci dómy za Twe Bozi Narodzyni,
Żeś zstąpił z nieba, bo było trzeba, byś ludzióm sprawił zbawiyni.
Niech głośno i wdycki brzmi na wszecki stróny: Bądź na wieki pochwalóny.

Amyn.


Dla urozmaicenia Świąt Bożego Narodzenia, ku rozwojowi sztuki ludowej, dla podtrzymania tradycji i folkloru regionalnego w tym Świętym Roku 1975 skomponował i napisał twórca ludowy Józef Bocek, Istebna 224.
26. XII 1975 r.
Przepraszam tych, komu by się to nie podobało, a jak są tacy, to niech mi powiedzą.
A komu się podobało niech też powie.


                                                                                                                                                                                 

 

"Ponbocku, Ponbocku Ty żeś nasz Ojciec

Zabrołeś DOM Twoich sikownych owiec

Chociaż wsiecy my to przeżywomy

Wdycki myślami z Tebom przebywomy

Chciołeś nom isto cosika przekozać

A my, grzesznicy, bedymy Cie wołać

Cobyś nom w tych ciynżkich chwilach pomogoł

A wiary w pełni z dnia na dziyń dodowoł

Dziynkujymy Ci za wsiecko Panie nasz

Kożdy dziyń przeżyty w sposób jaki dosz

Mo w sebie to co potrzebujymy, wsiecko

I mosz Boże w kożdym z nas swoje dziecko

Jednako wierzymy, że choć ni ma nas wiela

W kożdym znojdziesz dobrego przyjaciela

Łodbudujemy Dom nasz,bedymy sie starzać

A rany po bólu bedymy mazać

Modlitwom, bo chociaż nima kościoła

Chylimy, ludzie, swe zmartwione czoła

I wsiecy rzykomy, wiara je silno

Bo żodno owieczka nima tu winno

Rynka Twoja, Panie, nad nami czuwo,

I sie jyny jedna myśl nasuwo

Czy kiery w świecie wiy co my czujymy

Jak sie dziwomy i nie wierzymy

Że tela wspomniyń miłych tam momy

A teraz Ojcze Nasz porzykomy

I wsiecy sie chycom, dlo Tebie Panie

Budować kościółek, a jak uż stanie

Prosić Cie bedymy o zmiłowani

I downych przewiniyń nom darowani

Cobys nom wybaczył jak zaś beje wina

I puścił ku Sebie jak przydzie godzina"

 

                                                     Katarzyna Krężelok, 3.12.2013 r.

 

_______________________________________________________________________________________

 

2018  Parafia Matki Bożej Fatimskiej na Stecówce  ©  globbers joomla templates